Steinhjarta

11216836_10205081428329463_1054980746805619021_n

Jotnen i Dovrefjella
var einsam i hundre år.

Han levde åleina i hòla,

grueleg, skabbete sår.

Ein kveld møtte han huldra,
fager som morgongry.
Han mista seg sjølv den dagen,
men kjende seg fødd på ny.

Ho såg forbi all hans armod,
lokka fram kjerna hans.
Så var det dei to for alltid,
besegla i Dovredans.

Huldra døydde i fossen,
kallen spela ho inn.
Jotnen stivna i sola,
forvandla til steinstøtting.

Når du traskar i fjellet,
sett deg, ta ein rast.
Sjå restane etter jotnen,
eit steinhjarte som brast.

Takk for bruk av bilde til Lilliann Høyvang Andreassen

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s