Venterom

Tenåringen med beige Uggs
og rosa tyggegummibobler.
Freistar gni vekk
dei tallause arra
på den kvite
underarmen.
Auge som ein
skremd hareunge.
Ho skal heim til
mardraumen sin.

Førtiåringen med grå dress
og eim av whisky og tobakk.
Freistar gni vekk
dei raude merka
på den kvite
skjortekragen.
Auge som eit
rovdyr.
Han skal heim til
illusjonen sin.

Åttiåringen med blomstret skaut
og lukt av brun alderdom.
Freistar gni vekk
dei uendelege linene
i det kvite andletet.
Auge som ei
døyande perleugle.
Ho skal heim til
einsemda si.

Eg med blå dongerbukse
og den grøne diktboka.
Freistar gni vekk
dei grå dagane
frå dei kvite arka.
Auge som på ein
framand art.
Eg skal ikkje heim.

Kongen

Kongen steig ned frå trona;
ynskjer meg berre det ljose.
Mørkre er bannlyst frå riket.
Eg baud han ei kvit rose.

Kongen befala bryskt;
tårer forbode, mi vilje.
Folket mitt skal danse.
Eg baud han ei kvit lilje.

Kongen vandra i byen;
om landet mitt skal eg verne.
Vil ikkje ha noko natt her.
Eg baud han ei kvit stjerne.

Kongen gjekk ut i verda;
eg vil styre og kue.
Skal tvinge vekk hat og sorg.
Eg baud han ei kvit due.

Isne

Fløyelsmjukt legg eg eit klede
over levningane dine.
Finn to smaragdar
og puttar dei
i augneholane.
Legg glødande kol
der hendene dine
skulle vore,
legg kinnet mitt inntil,
så du kan varme meg.
Stel eit ishjarte frå breen,
kvesser det med øksa,
knekk opp ribbeina dine
legg hjartet på plass.

Kler av meg,
slår armane kring deg.
To ishjarta mot kvarandre.
Kysser augene dine god natt.