Stillaste natt

Den stillaste natt av djup kongeblå.
Frå stjernene regna krystall.
Eit draumekvad tredd med silketråd
for han som vart fødd i ein stall.

Ein fallande måne, ei stjerne som sprang.
Eit fløyelsmjukt pust over eng.
Bauner brann over fjell og vang,
lysveg til barnet si seng

Ei von vart fødd, ein tone så linn
frå himmelen klokker som klang.
Femna vår jord, strauk mildt mot eit kinn.
Ei mor nynna voggesang.

Ein song, ein draum, som alle ber med
når dagen mot kvelden lid.
Kjærleik, miskunn, von om fred.
Natta er bøna si tid.

Kva ynskjer du menneske,
kva er din trong?
Nokon som held meg fast.
Få kvile, liten, i eit fang.
Sjå lyset er mørket som brast.

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s