Vintersorg

Eg sigla ut for å fiske stjerner,
natta låg djup i havet.
Stjernene slokna på himmelkvelv,
vart steinar som sokk i kavet.

Spirer av lys frå ein fallande vinter.
Menneskesjela bleiknar.
Blå er fargen på vintersorg,
von om vårløyse veiknar.

Engletårer ligg kvite på eng,
kveler spirer eg plantar.
Bodberar flyg med broten veng,
bringar ei trøysta eg vantar.

Morgonstjerna sitt kalde skin,
frostskadd er trua mi no.
Lengta legg lydlause blanke spor,
elvar som isnar av sno.

Eg er drivved i drift, det finst ikkje hav.
Stormseglet rivnar i masta.
Eg grip etter lyset i råka, det svinn.
Bergingstauet er kasta.

One thought on “Vintersorg

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s